( Volg ons ook https://www.polarsteps.com/GeertBeullens1/21327663-van-de-mombassa-naar-kinshasa )
Marrakech of Maraaksj zoals ze hier zeggen, de laatste grote stad die we zullen savoureren voor Dakar.Met pijn in het hart en een traan in de ooghoek hadden we in Casablanca afscheid genomen van Salah en Latifa, waar we drie dagen lang deel van de familie mochten zijn. De Marokkaanse hammam waar mannen elkaar met zeep inschuimden op de hete natte vloer, het biercafé waar plaatselijke zuipschuiten zich achter gordijnen een stuk in hunne jellabah kwamen drinken, de theekransjes met de ontelbare tantes en schoonzussen, We zullen het niet snel vergeten. De weg naar Marrakesh was schoon in beide betekenissen van het woord. geen vuilnisbelt hier en een onwaarschijnlijk groen landschap vol bloemen en korenvelden. Totaal niet wat je van Marokko zou verwachten. De streek leek hier meer op de Westhoek. Inclusief klaprozen! Alleen de minaretten in plaats van kerktorens verraadden dat we niet aan de Noordzee waren. We zetten ons tentje tussen de Velden en stonden met prachtige zonsopgangen op terwijl we begroet werden door de herders die ‘s morgens vroeg hun schapen uitlieten. Want de herdertjes liggen helemaal niet bij nacht in het veld. Die slapen gewoon ‘‘s nachts in hun keuterboerderijtjes. Onderweg werden we weer overladen door lekkers door de automobilisten en vrachtwagenchauffeurs. Tot hiertoe kregen we al bananen, appelsienen, een halve kilo blauwe bessen, leowafels, een pak koeken, brood, pannenkoeken, flesjes Virgin mojito en vele flessen water. Ongelofelijk! Uiteindelijk zagen we de besneeuwde bergtoppen van de Atlas opdoemen en even later Maraaksj in al zijn drukke glorie. Nadat we wat praktische shit geregeld hadden, visa-aanvragen voor Mauretaniē, uitstippelen van de route van de komende weken, opladen van de spullen etc, doken we de Medina in rond het heerlijk drukke Jemaa El Fna Plein, waar het zoals elke dag buzzde van de toeristen, de rokende eetktraampjes en de betoverende sfeer weggeplukt uit duizendeneen nachten. We sloten ons verblijf af bij oud Rits-studente Lotte uit ‘het stad’ , die hier zeven jaar geleden met haar man Rachid de Maarakesjiaanse ViaVia is begonnen. Een geweldig schoon en niet normaal lekker rooftoprestaurant, dat iedereen die deze stad bezoekt verplicht zou moeten bezoeken. Lotte haalde speciaal voor ons een clandestiene fles rosé uit de koelkast en zo vierden we op magistrale wijze onze eerste twee maanden onderweg! Schol.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten