Sahara Time

(Volg ons ook https://www.polarsteps.com/GeertBeullens1/21327663-van-de-mombassa-naar-kinshasa )

​En lap, we zitten erin. De lang verwachte, gevreesde, eindeloze Sahara. De dag voordien fietsten we nog door de bucolische heuvels achter Tiznit, Een vredig landschap vol olijfbomen, palmbomen en herders waar je elk moment een centaur of een sater vanachter een struik zou verwachten, dan een lange afdaling en het was zo ver: de kale dorre woestenij. Er stond al meteen een veelbelovend bord: Noakchot 1709 km, Dakar 2238 km. Zo ver moeten we dus door deze dorre vlakte. Dat is dus even ver als van Antwerpen naar Barcelona. Pfff! Ook direct een andere manier van reizen. Terwijl het noorden van Marokko een gezellige drukke boel is met winkeltjes en kleine kruideniers op elke hoek van de straat is hier Niks. We moeten ons dus goed bevoorraden. Voedsel  water opslaan voor twee dagen als we door een stadje komen. Gelukkig is de temperatuur stevig gezakt en is het niet meer bloedheet. Alleen een stevige woestijnwind die gelukkig meestal uit het noorden briest, dus in de rug. Wat een verschil met het heerlijke stadje Tiznit, waar we twee dagen geleden onze pauze hielden. Eén van de Marokkaanse koninklijke steden en oergezellig. We sliepen in een knus riadje en aten onze tajine bij l’ombre de figuier, een eveneens oergezellig restaurantje diep verborgen in de doolhof van de medina, waar we onder tafel ook een glas wijn en een pint konden scoren. Na twee dagen voelden we ons helemaal thuis in dit kleine levendige, authentieke stadje met amper toeristen en een bruisende drukte tot laat in de avond. De perfecte afsluiter voor onze nieuwe etappe: 2000 km zuidwaarts via de express-weg door de Sahara. Gelukkig is het er niet druk. Alleen wat schaarse vrachtwagens die naar het zuiden tuffen met groenten en gas en een paar gestoorde figuren, zoals bikepacker Yusuf, een Marokkaan uit Fez die zijn land doorfietst met een zelfgemaakte trekkingfiets met gemonteerde curverboxen en een opgebonden tajine om zijn potje te koken. Of Pool Jozef die met zijn dertig jaar oude berlingootje naar Ghana pruttelt en dolenthousiast zijn auto aan de kant zwiert om ons in gebroken Nederlands - hij woonde jarenlang in Leiden - te overstelpen met augurken vers meegebracht uit Polen. En natuurlijk … wijzelf! Slapen deden we vannacht in ons tentje achter een verlaten schapenstal met op de achtergrond af en toe een stevige explosie. Het Marokkaanse leger houdt hier vlakbij samen met de Amerikanen militaire oefeningen in de woestijn. Dat belooft nog spannend te